24 aug 2015
augustus 24, 2015

Durf te vertragen!

4 reacties
vertragen

vertragen

Van de week was ik bij mijn schoonouders, die in de 90 zijn. Ze wonen nog zelfstandig, maar het is een wankel evenwicht. Ik hielp mijn schoonmoeder met de was ophangen. Normaal 10 minuten werk: was uit de droger, naar het kamertje aan het einde van de gang en ophangen. Maar ma kan maar 1 stuk wasgoed per keer dragen en ze schuifelt voetje voor voetje, in wankel evenwicht door de gang. Dat is bijna 5 minuten per stuk en dat 5 keer.

Als jij vindt dat het langzaam gaat….

Ik had mijn tempo al aangepast, maar ging toch twee keer zo snel. Opeens schoot een zin door mijn hoofd, die ik las toen mijn kinderen peuters waren: “Als jij vindt dat je kind zo langzaam is, realiseer je dan hoe snel jij voor je kind moet zijn.” En als jongste in het gezin, weet ik hoe moeilijk het is als dingen te snel gaan. Dus ik besefte: “Pas je tempo aan, ik moet vertragen, zodat ma haar tempo kan houden.” Het gaat niet om even snel de was doen, maar om samen zijn.

Samenvallen met de ander

Nu schuifelden we samen, voetje voor voetje door de gang. Even kwam er irritatie en verveling bij mij op, maar ik besloot me op haar tempo en het vertragen te blijven richten. En toen gebeurde het: ik werd opeens moeiteloos gewaar: mijn voeten op de grond, de beweging van de voet, het been. Mindfullness!

Bewust Zijn

Door het vertragen, ontstaat spontaan bewustzijn. Ik herinnerde me dat ik met de kinderen ook zoveel meer waarnam, maar nu besefte ik dat dat komt omdat niet alle energie gaat zitten in het doen en de toekomst en het verleden. Er is ruimte om gewaar te worden. Ruimte die wij ons meestal niet gunnen. Waar we aan voorbij rennen. Maar die zich nu voor mij opende, met dank aan het tempo van ma.

Tempo en intuitief schilderen

Ook in schilderen kan het indrukwekkend zijn om je penseelstreek te vertragen: wat voel je, wat hoor je, wat roept het op: dan kan je soms verschuiven van het doen, naar het moment ervaren. Intense indrukken.

Vertragen bij creatief denken

En in creatief denken kan vertragen ook helpen: door niet dirct een antwoord te willen, maar daar ruim de tijd voor te nemen. En soms ook door je denken te onderbreken en iets anders te gaan doen. Juist dan komt er ruimte voor intuitieve invallen..

Wat ervaar jij in de vertraging?

Dus, vertraag eens vandaag. Voel wat er gebeurd: voel je irritatie, ongeduld, wrevel, of juist ontspanning, opluchting of misschien iets heel anders. Open je voor dat gevoel, zonder het te corrigeren en blijf in je vertraagde tempo handelen. Ervaar wat het met je doet. en misschien is het wel makkelijker, met een vertragend iemand erbij!

4 Responses to Durf te vertragen!
  1. Leuke blog Evelien. Ik heb ook vaak nogal last van ‘opschieten’. Kan heel vervelend zijn. Af en toe wat afremmen is niet verkeerd. 😉

    • Het is inderdaad heel bijzonder dat we vaak wel willen vertragen, maar het niet doen. Soms ga je eerst door een irritatie/weerstand heen en daarna kom je in, soms haast onbekende, ruimte. Dus kom je een langzaam iemand tegen, dan krijgt je eigenlijk een uitnodiging…..

  2. Lees het gedicht ‘Laat’ van Leo Nolens

    • Wat een mooi gedicht Jan. Dank je wel.

      Laat

      Vertraag.
      Vertraag.
      Vertraag je stap.
      Stap trager dan je hartslag vraagt.
      Verlangzaam.
      Verlangzaam.
      Verlangzaam je verlangen
      En verdwijn met mate.
      Neem niet je tijd
      En laat de tijd je nemen –
      Laat.
      Leonard Nolens (1947)
      uit: Laat alle deuren op een kier
      (Querido 2004)


[begin]

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • CONTROLE *