dav

Er zijn zoveel mensen die graag creatief willen zijn, maar er niet aan toekomen. Ik denk dat dat enerzijds te maken heeft met het stellen van prioriteiten en anderzijds met een onderliggende angst voor je eigen creativiteit. We hebben heel veel beperkende overtuigingen op onze creativiteit zitten. Daarnaast zet creativiteit echt iets in jou in beweging. Ook dat kan spannend zijn.
Om uit te zoeken of het echt mogelijk is om elke dag creatief te zijn, heb ik mijzelf uitgedaagd om dit een jaar lang te doen. Elke dag post ik op mijn FBpagina een foto van het resultaat.https://www.facebook.com/evelien.stadt of https://www.facebook.com/vanuitjebron/

50 dagen

Na 50 dagen kan ik een eerste balans opmaken. Wat doet het met mij om elke dag creatief te zijn?
Allereerst ervaar ik mijn challenge als een lust en een last tegelijkertijd. Steeds wat creëren, helpt me om mijn creatieve stroom gaande te houden. Elke dag posten is mijn stok achter de deur. Als ik dat niet zou doen, zou ik waarschijnlijk niet elke dag bewust tijd vrijmaken om even creatief te zijn. Maar tegelijkertijd is het soms ook een last. Soms is het al 20.00 en ik heb nog niets gedaan! Ik merk ook dat ’s ochtend creëren mij voor de rest van de dag het gevoel vrij te zijn: mijn taak is al klaar. Toch vind ik meestal ander werk belangrijker, dan mijn creatiekracht.
Het is echt niet altijd fijn om er tijd voor vrij te maken. Ik zit soms liever lui voor de buis. En toch, als ik het doe, wordt het eigenlijk altijd leuk om te doen. Hoewel ik weet dat het zo werkt, ben ik toch weer verbaasd dat het me zo goed doet. Creativiteit heft zo’n voedende kracht! En natuurlijk vind mijn ego het leuk dat de keten nog niet verbroken is. Ik “moet” die 365 dagen halen.

Wat is creatief?

Het is ook boeiend om te ontdekken wat ik wel en niet creatief vind. Eigenlijk is er heel veel creativiteit. De gordijnen naaien is creatief. Toch post ik dat niet op FB. Eten koken is creatief, maar ja, dat is al een moetje… Een liedje zingen is creatief. Dichten, verhalen schrijven etc. Toch plaats ik vooral tekeningen, schilderingen en foto’s op mijn FB. Ik ben benieuwd of dat nog gaat veranderen. Ik heb dat zelf in de hand en toch is het niet vanzelfsprekend.

Spelen

Hoewel mijn gedachten zich richten op het eindresultaat, en dat beoordelen, ervaar ik dat gewoon spelen mij het meeste oplevert. Het vraagt soms wel moed om mijn speelsels te posten. Vooral als ik denk dat ze niet mooi zijn. Dan is het steunend als anderen het wel waarderen.
Het spelen geeft me ontdekkingen. Onverwachte inzichten. Momenten van verwondering. Vrijheid. Nieuwe mogelijkheden.
Zo ontstond ook het vogeltje van de foto. Ik zag een klein papiertje met een bruin vlekje en een donkere streep. Door er echt even bij stil te staan zag ik hoe het met een rood puntje een vogeltje zou worden. Het streepje groeide uit en werd een takje. Zo kwam dit vogeltje aangevlogen. Zonder mijn uitdaging was het afval voor de prullenbak geweest. Zo’n vogeltje tovert vanzelf een glimlach op mijn gezicht en dat van anderen.

Creatieplek

Het helpt om een plek te hebben waar creatief materiaal direct voor het grijpen ligt. Dan kan er zomaar in 10 minuten iets ontstaan. Als ik te moe ben voor zelf maken, neem ik mijn telefoon mee met een macrolensje. Dan speur ik in de tuin naar mogelijkheden. Even zo wandelen, geeft me rust of juist enthousiasme. Zonder mijn challenge zou ik dat niet doen.

Creatieve honger

Elke dag creatief creëert een bijzondere creatieve honger. Soms roept het de hele dag: “maak mij!” Dan voel ik de behoefte aan een collage, een grote schildering of een klein lijntje. Dan is het zo heerlijk om te kunnen zeggen: “Ja! Ik maak tijd voor je.” Ik kijk minder tv. Stap iets vaker naar mijn atelier, en tegelijkertijd is creativiteit weer ook bij mij thuis gekomen. Creëren aan de eettafel is een fijne bezigheid. Creativiteit vlecht zich steeds meer door de dagelijkse bezigheden heen.
Ik ben nu op het punt dat ik voel dat ik het makkelijk los zou kunnen laten om elke dag creatief te zijn. Ik doe het alleen niet, omdat ik het jaar wil volmaken. Maar dat is eigenlijk ook niet waar. Ik voel dat het echt mijn innerlijke behoefte is om te spelen. Om zomaar te mogen doen. Dat het me heel veel gaat brengen om elke dag creatief te zijn. Dat ik nu de challenge nodig heb, als creatie-excuus.
Het is bijzonder om te ontdekken dat ik hier echt een nieuw innerlijk draagvlak voor mag creëren. Dat ik mijn creativiteit een nieuwe plek mag geven in mijn leven. Echt op de voorgrond en in het openbaar. Ik ben heel erg benieuwd wat dit proces verder teweeg gaat brengen.

Samen creëren

Een week lang creëerde Sabine met mij mee. Zo leuk om haar te volgen! Zo bijzonder dat we soms, zonder dat we het van elkaar wisten, op één lijn zaten met onze creaties. Het is ook fijn om andermans ervaringen te lezen. Een andere week creëerde ik aan de hand van een internationale creatieve inchie-challenge. Maak iets dat kleiner is dan 1 inch. Het is zo inspirerend om het diverse werk te zien!
Samen creëren, zelfs al doe je het elk in je eigen huis, geeft een enorme verbinding!

Doe je mee?

Wil je een week, of langer met me mee creëren? Je bent van harte uitgenodigd. Stuur me een berichtje en volg je hart; maak wat je verlangt. Je mag alles maken!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • CONTROLE *