Nieuwe voornemens

Zo aan het einde van het jaar komen vaak de terugblikken en de goede voornemens. Het is een tijd van verandering.  We staan meer stil bij het eindresultaat: dat wat we verandert willen hebben. Gek genoeg nemen we vaak aan dat dit vanzelfsprekend zal gaan, of toch niet zal lukken. We staan te weinig stil bij het proces van veranderen.

Trapezewaaien als metafoor

Onderstaande tekening is een hulpmiddel om bij het proces stil te staan. Waar ben jij? Zie je huidige gewoonte als de trapeze waar je nu aan zwaait en de nieuwe gewoonte als een nieuwe trapeze waar je naar toe kunt. Waarom wil je daar komen? Zie je een uitdaging of is er een verlangen ontstaan om aan een andere trapeze te zwaaien? Of vind je je huidige trapeze-zwaai niet meer leuk, of is het onprettig. Waarom wil je een verandering?Deze drijfveer is ontzettend belangrijk om bij tegenslag het veranderingsproces toch door te zetten.

Hoe kom je bij de andere trapeze?

Als je die andere trapeze eenmaal in het vizier hebt: hoe kom je daar dan? Bij kleine veranderingen (kleine afstand) of makkelijke veranderingen, kan je zo overstappen. Maar grote of moeilijke verandering gaan zelden in één keer goed. Het is een proces van vallen en opstaan en opnieuw proberen. Net zo lang totdat je het onder de knie hebt.

Valkuilen

Veranderen heeft een paar kenmerkende valkuilen. Als je die kunt herkennen, kan je makkelijker bijsturen.

Alles loslaten

We laten het oude patroon los, terwijl we het nieuwe patroon nog niet kunnen pakken. Gevolg: je valt. Vaak resulteert dit in teleurstelling en het idee dat de nieuwe trapeze niet bereikbaar is. We geven op. Maar als je het beeld hebt van te vroeg loslaten voor ogen houdt, kan je alles heroverwegen: hoe zit dat eigenlijk met timing, met de ruimte? Hoe kan ik het nieuwe aanpakken? Misschien in stukjes en beetjes? Of het nog eens proberen? Je kunt het ook eens vragen aan iemand die hier ervaring mee heeft. Blijf gewoon je verlangen volgen en waag een nieuwe poging. Maakt niet uit of het lukt: ook van niet lukken kan je leren!

Beide willen vasthouden

Of we pakken het nieuwe patroon, terwijl we het oude patroon niet los willen laten. We hinken op twee gedachten. Gevolg: je voelt je uit elkaar getrokken. Dit hoor ik vaak van klanten, alsof ze tussen twee vuren inzitten. Ze willen aardig zijn en ook voor zichzelf opkomen. Maar als het patroon aardig zijn, inhoudt dat je de ander de zin geeft, is voor jezelf opkomen heel moeilijk. Als je tegelijkertijd bang bent om onaardig te worden, zal je veel moeite hebben met het uitspreken van jouw verlangen. Waardoor het vaak onduidelijk overkomt, of defensief. Of je weet niet meer wat te zeggen, want beide is niet goed. Voor je het weet geef je jezelf op je kop: ik doe het fout. Dan helpt het om het plaatje te zien van degene die beide trapezes blijft vasthouden. Je voelt dat je moet kiezen tussen uit elkaar getrokken worden, of een patroon loslaten.

Welke trapeze kies ik dan?

Wat je kiest is aan jou. Je mag ‘t oude kiezen en stapsgewijs het nieuwe gaan invoeren. Of het nieuwe kiezen en daarmee leren dealen. Eigenlijk maak je de afstand tussen die twee trapezes zo klein, dat je wat makkelijker kunt overstappen. Je kunt het nieuwe ervaren en mag dan terug naar t oude. Zo kan je wennen, terwijl je weet dat in de loop der tijd die afstand steeds groter zal worden, totdat je het oude patroon definitief los laat.

Vergeten om tijd te nemen om te wennen

Misschien houd jij je nieuwe trapeze al vast, maar voelt alles nog onwennig of wiebelig. Voel je een enorm verlangen om terug te gaan naar het oude. En als je daar bent wil je weer het nieuwe. Dat lijkt misschien wispelturig, totdat je je realiseert dat je iets loslaat en aan iets went. Gun jezelf die periode. Pas als je het oude patroon echt los kunt laten, en het nieuwe patroon stevig vast hebt, lukt het je weer om ontspannen verder te zwaaien. Tot die tijd ben je aan het leren en wennen. Er is nog geen automatisme.

Doorzie het veranderingsproces

Mocht je in een veranderingsproces zitten, kijk dan regelmatig even naar dit plaatje en vraag je af waar je in het proces zit. Die herkenning geeft veel steun en brengt vaak oplossingen in plaats van frustratie. het maakt makkelijker om te kiezen aan welke trapeze je nu kunt hangen en hoe je uiteindelijk je doel kunt bereiken. En het laat je ook zien welke weg je al hebt afgelegd. iets wat we vaak vergeten, in ons dringende verlangen een doel te halen. gee jezelf regelmatig een schouderklopje.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • CONTROLE *