Verwonderen als mogelijkheid
Vorige week voelde ik me gespannen. Het wilde niet zoals ik wilde. Ik was moe, teleurgesteld en ontevreden. Terwijl ik mezelf zo waarnam, voelde ik een behoefte aan beweging en frisse lucht. Maar ik weet ook, dat als ik in zo’n knorrige bui een rondje ga lopen, ik mezelf heel zielig ga vinden. De gedachte ‘daar loop ik dan, eenzaam, ‘mislukt’ door de wijk’ is heel verleidelijk. het geloven van…
